RSS

Category Archives: Uncategorized

જલ્દીથી આપણે ઉપર ફરી મળીશું

નીશું,પપ્પાં જુઓ તો કંઇક કહેવાં માંગે છે,

ખૂરશી પર બેસીને ચોપડી વાંચતી નીશાં ઝટપટ ઉભી થઇને એના દાદા પાસે પહોંચે છે.

અર્જુનની એ લાડકી પોતી હતી.

બોલો દાદા,શું કહેવાં માંગો છો?

બેડ પર સુતાં સુંતાં અર્જુન નાની ડાયરીનાં એક પાનાંમાં કંઇક લખીને પોતાની પોતી નીંશુંને વાંચવા આપે છે

સામેની ખૂરસી પર બેસેલાં અર્જુનના પત્ની મીરાંનેં સંબોધીને નીશું કહે છે,”દાદી,દાદા કહે છે,કે નયનાદાદીને હમણા જ અહિંયા બોલાવો.”

મીરાં ઉભી થઇને અર્જુન પાસે પહોંચીને બેડ પર સુતેલા અર્જુનની બંધ આંખોમાં એની સાથે ગુજારેલા સહજીવનનાં પાંચ દાયકા ઉપરનાં હિસ્સામાં પોતાની બાદબાકી થયેલા હિસ્સાનાં એક કિસ્સાને વાંચવાં પ્રયાસ કરે છે.

અચાનક અર્જુનની આંખ ખૂલે છે,અને મીરાંને સામે ઉભેલી જોઇને ચહેરા પર એક પરિચિત હાસ્ય આવી જાય છે.

મીરાં અર્જુનનો હાથ હાથમાં લઇને નીંશુંને મોબાઇલ પરથી નયનાદાદીને ઘરે ફોન કરવાંનું કહે છે.

નીશું એ ફોન લગાડીને એનાં દાદી મીરાનાં હાથમાં મોબાઇલ આપ્યો.હળવા હાથે મીરાં ફોન કાને લગાડીને વાતની શરૂઆત કરે છે.

‘નયનાબેન,એ તમને અત્યારે અહિંયા હોસ્પીટલ બોલાવે છે,આપ કહો તો,અંશુલને કાર લઇને તેડવા મોકલું.”

મીરાં થોડા ઉતાવળા અવાજમાં જવાબ આપે છે,”તમે જલ્દી અહિં આવી જાવ,હું અંશુલને લેવા મોકલું છું.”

નયનાનો જવાબ આવે છે,કોઇ જરૂર નથી,અમારા ડ્રાઇવર હાજર છે,હું હમણા જ નીકળૂં છું.”

થોડી વાર પછી નયના શાહનું આગમન થાઇ છે.૭૫ વર્ષની ઉમરે પણ ટટાર ચાલ,બધા વાળ સફેદ થઇ ગયાં હતાં,યુવાનીમાં ઘાટા વાળ હતાં,એમાં થોડો ઘટાડા દેખાતો હતો.

સીધી મીરાં પાસે જઇને એનો હાથ હાથમાં લઇને દબાવ્યો અને નીશુંએ એક ખૂરશી અર્જુનનાં બેડની બાજુમાં રાખી દીધી.

એ ખુરશી પર નયના બેસી ગઇ અને આંખો બંધ કરીને સુતેલાળ અર્જુન પર એક નજર નાંખી,આ એ જ અર્જુન પરમાર છે,જેને મારા અંસખ્ય કવિતાઓ,ગઝલ લખી છે,આ એ જ અર્જુન છે,જેને મને દિલફાડીને જિંદગીનો અંત આવવાની તૈયારી છે,ત્યાં સુધી કર્યે રાખ્યો.?આ એ જ અર્જુન પરમાર જેની એક અલગ ખૂમારી હતી,એ જ ખુમારી મારી સામે એની નિર્દોષ લાગણી બની જતી હતી.

નયનાની બુઢી આંખોમાં એની ચાલીસ વર્ષની ઉમરમાં એક અલ્લડ યુવતી બનાવનાર,એ અર્જુન પરમારની ગઝલો અને દિલફાડી પ્રેમ કરનાર એનો પ્રેમી અર્જુનનાં જુદા જુદા ફોટાઓ યાદ આવી ગયાં

નયનાનીઆંખોમાં એક અનેરી યુવાનીની ઝલક ચમકી ગઇ અને સાથોસાથ બંને આંખોની ભીનાશે ઝટપટ એ ઝલકને છુપાવી દીધી.

નયનાએ અર્જુન હાથમાં એનાં હાથમાં લઇને હળવેથી જગાડવાની કોશિશ કરી,’અર્જુન,જરાં આખો ખોલો તો.”

નયનાનાં શબ્દો પુરા થાઇ એ પહેલાં જ નયનાનાં હાથનાં સ્પર્શના કારણે અર્જુનની આંખો ખુલી ગઇ.મીરાં સામે જોઇને એક ચમકદાર હાસ્ય નીકળી પડયું.

બાજુમાં પડેલી ડાયરી લઇને નયનાને કંઇક લખીને આપ્યું

‘દેવી,આજે પણ એવી ને એવી લાગે છે,જ્યારે તું મને પહેલીવાર મળી હતી’.

“અર્જુન,હજું પણ તું એવો ને એવો જ છે.”આટલું બોલતાની સાથે નયનાની આંખોમાં આંસુનો ધોધ છુટી પડયો.એ જોઇને મીરા એની બાજુમાં જઇને ઉભા રહીને નયનાને પોતાની છાંતી સરસી દાબી દીધી.

નયના અને મીરાંને જોઇને અર્જુનની આંખો બંનેં આંખોમાં ના સમજાઇ એવો ભાવ દેખાતો હતો.સાત દાયકા વટાવી ગયેલી બનેં સ્ત્રીઓનાં ગાઢ સખીપણાંની સમજણની ભીતર ઘણા રહસ્યો દબાઇ ગયાં હતાં.

આઠમાં દાયકે પહોંચી ગયેલા અર્જુનનાં જિંદગીમાં બે અડધાં હિસ્સાને આ રીતે જોડાયેલા જોઇને અર્જુનને કલેજે થંડક થઇ હોય એવું લાગ્યું

અજુનનો હાથ ઉચકાયો અને બંને સ્ત્રીને જાણે બોલાવતો હોય એવો ઇશારો કર્યો.

બંને સ્ત્રીઓ અર્જુનનાં બેડ પર બેસીને અર્જુનની સામે જોવાં લાગી,અને એક બીજા સામે કશી ફરિયાદ ન હોય એ રીતે બંનેએ આંખો મેળવીને ઢાળી દીધી.

અર્જુને ફરી ડાયરી લઇને નયનાંને કંઇક લખીને આપ્યું.એટલે નયનાંએ ડાયરીનો કાગળ ફાડીને પોતાની પાસે રાખી લીધો.

નયના ઉભી થવા જતી હતી તો અર્જુને એનો હાથ પકડીને બેસવાનું કહયું,સાત દાયકાં વટાવી ગયેલી નયનાંનો હાથ અર્જુનનાં હાથમા હોવાથી કંઇક ન સમજાય એવું કશું અનૂભવતી હતી.

નયનાંનો હાથ પોતાનાં ડાબાં હાથથી પકડી રાખી અને અર્જુન પડખું ફરે છે અને પોતાનો જમણાં હાથને લંબાવીને મીરાંનાં ડાબ હાથનાં પંજાને પકડીને જોરથી દબાવે છે.અને ડાબા હાથથી નયનાંના હાથનાં પાને જોરથી દબાવે છે.થોડીવાર સુધી અર્જુનના હાથનું દબાણ આ બંને સ્ત્રી અનુભવે છે અને અચાનક ઘીરે ઘીરે અર્જુનના હાથની પક્કડ ઢીલી થતી જાય છે.

જાણે બંને સ્ત્રીઓ અચાનક તંદ્રાંવસ્થામાંથી બહાર આવી હોય એ રીતે ઉભી થઇને અર્જુનની અંખોની નજીક જોઇને એની આંખોમાં જોવાની કોશિશ કરે છે.

બંને સ્ત્રીઓનાં હાથ અર્જુનનાં હાથમાં અને અર્જુનને બંને સ્ત્રીઓનાં હાથ પોતાની છાતી સરસા દાબી દીધાં

થોડી પંળ વીતી હશે ત્યાં બંને સ્ત્રીઓનાં મોઢાંમાંથી ચીસ નીકળી ગઇ.”અરરરરજુન”

બંને સ્ત્રીઓનાં આંક્રદથી હોસ્પીટલનો સ્પેશિયલ રૂમ પણ રડી પડયો.લાડકી નીંશું દાદાનાં પગને વળગીને,ના,દાદા,મને મુકીને તમે નહી જઇ શકો.મારા દાદું…તમારી લાડકી નીશુંનાં લગ્નમાં ડાન્સ કરવાનું વચન તોડીને આમ ચાલ્યાં જાવ એ નહી ચાલે”…

આટલુ બોલીને નીશું એના દાદાનાં પગ પર જ ઢળી પડી.

પૌત્ર અંશુલ એનાં પપ્પાને ફોન પર હોસ્પીટલ જલ્દી આવો કહીને અન્ય ખાસ લોકો અને

અજુર્ન પરમાર દુનિયામાં નથી રહ્યાં એ સમાચાર આપે છે.

અજુનનાં ડાયરી વચ્ચેથી એક ચબરખી નીકળી પડે છે.મીરાં એ ઉઠાવી અને વાંચી અને નયનાંનાં હાથમાં આપી.એમાં લખ્યું હતું

બધા ઉઠાડે, તોય ના ઉઠું, એવી સવાર હશે.

મારું આ “આવજો”, શું આખરી જુઆર હશે?

બોર એંઠા કરી કરીને, બધાય થાકી ગયા

રામ, તારે આવવાને, હજી કેટલી વાર હશે?

મીરા અને નયનાં બંને પોતાનાં હાથને અર્જુનનાં હાથમાં છોડાવા માટે બળ કરે છે.મીરાંનો હાથ પહેલા હાથ છુટ્યો અને નયનાંનાં હાથમાંની એક આંગળીની વિંટી અર્જુનનાં હાથમાં રહી ગઇ,મીરાંએ અર્જુનની બંધ મુઠીમાં એ વિંટી બહાર કાઢી અને એ વિંટી સામે જોવા લાગી.

આજથી બરાબર ચોત્રીસ વર્ષ પહેલા પોતાનાં જન્મદિન પર અર્જુને એ વિંટી ભેટમાં આપેલી

હતી.એ જ સફેદ હીરો આજે પણ એવો જ ચમકતો હતો જ્યારે અર્જુનની આંખોમાં એ ભેટ આપતી વખતે જે ચમક હતી

કોઇની નજર ન પડે એમ પાર્ટીમાં અચાનક અર્જુનને એનો હાથ હાથમાં લઇને એ વિંટી પહેરાવી દીધી હતી.અને એટલા વર્ષોથી આ વિંટી અને બીજી એક વિંટીને એનાં હાથની આળીથી અળગી નથી કરી

હોસ્પીટલની બધી વિધિ પુરી થયાં પછી અર્જુન પરમારનાં શબને એમ્બુલન્સમાં મુકવા આવે છે અને એ એમ્બયુલન્સ પાછળ નયનાશાહની કાર અર્જુનના ઘરે જવાં નીકળે છે.

રસ્તામાં પેલી ડાયરીનું પાનું કાઢીને નયના એ પાનાંમાં અર્જુને શું લખ્યું છે વાંચવાં પોતાનાં ચશ્માની નજીક આ ડાયરી પાના લાવે છે.

એમાં લખ્યું હતું-વ્હાલી ગ્રેસ,તારા પહેલા સ્વર્ગમાં પહોંચીને હું તારા સ્વાગતની તૈયારી કરવાની છે,એટલે હું તને એકલી મુકીને રવાનાં થાંઉં છું,રડતી નહી મીઠું!જલ્દીથી આપણે ઉપર ફરી મળીશું

-અર્જુન

Naresh k.dodia

14–8-2011

 
1 ટીકા

Posted by on જાન્યુઆરી 30, 2012 માં Uncategorized

 

પ્રેમ,પ્યાર,દોસ્તી,ઇશ્ક યહ સબ કયાં હૈ-

પ્રેમ -આજ સુધી આ વિષય પર લાખો-કરોડો લેખ લખાયા હશે,પણ પ્રેમ એટલે શું,કોઇ એનાં તળને માપી ન શકયું.જિંદગીમા કેટલાઇ લોકો આવે છે અને જાઇ છે.ઘણી સ્ત્રીઓ એમ માને છે કે પુરુષ એની જિંદગીમાં એક સમયે એકથી લઇને ત્રણ-ચાર સ્ત્રીઓને પ્રેમ કરી શકે છે અને આ બધી સ્ત્રીઓને એક સરખો પ્રેમ કરે છે એવો એહસાસ કરાવતો રહે છે,પણ હક્કીત જુઓ તો આ તથ્ય સાબિત થવાની શકયતા નહિવત છે.કારણે કે એક પુરુષ એકથી વધું સ્ત્રીઓને પ્રેમ કરતો હોય,એમાંની બધી સ્ત્રીઓ એ જ પુરુષનાં પ્રેમ વિશે ચર્ચા કરવા સાથે બેસતી નથી અથવા એક જ પુરુષ દ્વારા એ મોકો મળે એવી શકયતા ઉભી થવા દેતો નથી.

કદાચ એક જ પુરુષની બેથી વધું પ્રેમિકા એકબીજાને રૂબરૂ મળી હોય તો પણ એક બિજાને ખબર હોતી નથી કે એક જ પુરુષને પ્રેમ કરે છે.

પણ આ વાત અહિંથી પુરી થતી નથી.હક્કીત એ છે કે પુરુષ એની જિંદગીમાં એક જ સ્ત્રીને સાચો પ્રેમ કરી શકે,ભલે એ એક કરતા વધું સ્ત્રીઓને પ્રેમ કરતો હોય,પણ એનાં સાચા પ્રેમનુ લક્ષ્ય તો હમેંશા એક જ સ્ત્રી રહે છે.

અને એ પુરુષનાં વિચારો માત્ર અને માત્ર એ જ સ્ત્રીની આસપાસ ફરતા રહે છે,છતાં પણ અન્ય સ્ત્રીઓને એ એહસાસ થવા દેતો નથી કે મુખ્ય પ્રેમની ધારા તો એની ચાહિતી સ્ત્રી સાથે જ જોડાયેલી છે..પણ એ મુખ્ય સ્ત્રીને જે રીતે પ્રેમ કરે છે એનાં અનુભવ થકી બાકીની સ્ત્રીઓને એ એહસાસ કરાવતો રહે છે કે માત્ર અને માત્ર તને એકને જ હું પ્રેમ કરૂં છું.

પ્રેમ શું છે એ તો ત્યારે જ ખબર પડે છે જ્યારે એ પુરુષની જિંદગીમાંથી એનાં પ્રેમનું મુખ્યપાત્ર ચાલ્યું ગયું છે,અથવા ટેમ્પરરી બ્રેકઅપ થયું છે,અથવા સંજોગોને આધિન થઇ એ પ્રેમનું મુખ્યપાત્ર પ્રેમની ધારાથી અલિપ્ત થઇ ગયું છે.ત્યારે જ સાચો પ્રેમ શું છે એ એને સમજાઇ છે,અને પછી બાકીની સ્ત્રીઓને એ પ્રેમ કરતો હોય છે,એમાની એક પણ સ્ત્રી એ મુખ્યપાત્રના સ્થાને ગોઠવાઇ શકતી નથી.એ પુરુષની પ્રેમની ઝંખના તો એના મુખ્ય પાત્ર સાથે જ જોડાયેલી રહે છે.

પ્રેમ નથી આધ્યાત્મિક,નથી ખુદાઇ..પ્રેમ એટલે આત્માથી લઇને શરીરને એક જ સાથે સોટકા લાગણીથી તરબતર ભીંજવી નાખે છે.કોઇ વ્યકિત એટલી હદે નખશીખ ગમી જવી કે જાણે એ વ્યકિત વિના મારું આયખું મરણપર્યત અધુરું છું.

હું કાંઇ સંત નથી કે આધ્યાત્મિક પ્રેમ કરી શકું.લોકો ઇનર બ્યુટીની વાત કરે છે,આત્મા સુંદર હોવાની વાતો કરે છે.પણ એ વ્યકિતની નીકટ આવ્યા વિના કંઇ રીતે જાણી શકો કે જેટલી એ બહારથી ખૂબસૂરત દેખાઇ છે એટલી જ અંદરથી ખૂબસૂરત છે.સંવાદો અને નીકટતા વિના શકય નથી કે તમે એની આંતરીક ખૂબસૂરતીને પરખી શકો.

ઘણા લોકો એમ કહે છે કે પ્રેમ એટલે બે આત્માઓનું મિલન છે.આપણા પુરાણૉમાં એમ કહેવામાં આવ્યું છે કે,”શરીર એ આત્માનું પ્રવેશદ્રાર છે.”.

એક માનવી તરીકે જો પ્રેમમાં શારિરીક મિલન વિનાં પ્રેમના આત્મિય મિલનનો આંનદ પામી શકતો હોય એ માણસને ખરેખર એક સંત ગણવો જોઇએ.”ઇનરબ્યુટી”શબ્દને વારેવાંરે ઉછાળીને પોતાનાં પ્રિયપાત્રને ખૂશ કરી શકાય…જો પ્રેમ સાચો હોય તો કશું જ અશક્ય નથી…પણ સાચો પ્રેમ એટલે શું?

બસ એટલા માટે જ પ્રેમ વિશે જે કાંઇ લખાઇ છે…દુનિયાભરનાં પ્રેમીઓ માટે ફકત એક અધુરો,ક્રમશઃ લેખ સિવાઇ કશું જ નથી..

જોકે મારા માટે પ્રેમ એ માણવાનો વિષય નથી,પ્રેમ એ લખવાનો વિષય નથી,પ્રેમ એ ચર્ચા કરવાનો વિષય નથી.પ્રેમ એ તો ફકત અને ફકત કરવાનો અને અનૂભવવાનો વિષય છે.

->ચંદ્રકાંત બક્ષી લખે છે કે,” કદાચ લવ વિશેની શ્રેષ્ઠ વ્યાખ્યા મારી દૃષ્ટિએ હેવલોક એલિસે આપી છેઃ

લવની કલા શેમાં રહેલી છે? એક જ અને એ જ વ્યક્તિમાંથી હંમેશાં કંઈક નવું શોધી કાઢવામાં લવની કલા રહેલી છે!કાળક્રમે લવની કલા પ્રેમ જગાડવા કરતાં પ્રેમને જીવંત, ચેતનવંત રાખવામાં રહેલી છે. સેક્સ એ લવની કલાનું માત્ર આરંભબિંદુ છે…! લગ્નનાં વર્ષો પસાર થતાં જાય છે એમ એમ પત્નીનું પત્નીત્વ માતૃત્વમાં કેમ બદલાતું જાય છે?

લવના વિશ્વમાં તમે કોઈને લવ કર્યો છે? જેવા પ્રશ્ન માત્ર આનુષંગિક બનીને ગૌણ બની જાય છે.

જે પ્રશ્ન મુખ્ય છે એ છે : તમને કોઈએ લવ કર્યો છે? એક પુસ્તક વાંચ્યું હતું. લવ-સ્ટોરી જેવું કંઈક નામ હતું. અને એમાં એક વ્યાખ્યા હતી :

લવ એ સ્થિતિ છે જ્યાં થેન્ક યૂ કહેવાતું નથી…!

->પ્રેમ માણસને ‘હું’ની કૈદમાંથી મુક્તિ આપે છે. હું ને એક પરવાઝ મળે છે. હું નાનો બની જાય છે. ઉંચે જઈ ચાંદનીમાં ભીંજાઈ શકે છે. જે સંબંધમાં બીજો આપણે માટે આપના જેટલા જ અથવા આપણાથી વિશેષ મહત્વનો બની જાય એને પ્રેમ કહેતા હશે..

->જયારે પુરુષ સ્ત્રીને કહે કે આપણે મિત્રો તરીકે રહીએ ત્યારે મને એ જૂઠો લાગે છે.અને કદાચ પ્રેમ અને દોસ્તીને સમજવામાં માણસ જિંદગીના છેલ્લા દિવસ સુધી નાકામિયાબ રહે છે. એક ઉંમર હોય છે પ્રેમ થઈ જવાની, અને એક ઉંમર હોય છે પ્રેમ કરવાની, અને એક ઉંમર હોય છે પ્રેમ કરી લેવાની, અને એક ઉંમર હોય છે પ્રેમની નિષ્ફળતાનો સ્વીકાર કરી છૂટવાની. દોસ્તી જુદી વસ્તુ છે.

->મારે માટે પ્રેમ દૈહિક છે, મૈત્રી બૌદ્ધિક છે. બુદ્ધિહીનને હું સહન કરી શકતો નથી. બુદ્ધિમાન સ્ત્રી સાથે સેક્સ એ શેમ્પેઈન સાથે કેવિયાર છે, અને શેમ્પેઈન-કેવિયારના લુત્ફનો મને અહેસાસ છે, અનુભવ છે, અનુભૂતિ છે. પ્રેમમાં ઇન્ટેન્સિટી છે, દોસ્તીમાં ઇન્ટિમસી છે. શત્રુ થવાનું માન હું દરેકને આપતો નથી, બહુ જ ખુશકિસ્મત માણસો મારા શત્રુઓ બની શકે છે. બુદ્ધિમાં એ મારો સમકક્ષ અથવા ઉરચકક્ષ હોય તો હું એને શત્રુ બનવાની તક આપું છું, કારણ કે એ મારી ખાનદાનીની તાસીર છે.

->પ્રેમ થવો એ તડકો જોવા જેવું કામ છે. તડકો જોવાની ક્રિયાને વૈજ્ઞાનિક રીતે સમજાવવી અઘરી પડે, પણ આંધળો માણસ પણ બંધ આંખોથી સમજી શકે છે કે તડકો ખૂલી ગયો છે.

ફેસબુક તમારા વિચારોનાં ફેલાવા માટે એટલું સશકત માધ્યમ છે કે તમારી છીંક પર કોમેન્ટ અને લાઇક મળી શકે છે તો વિચારો કે ફેસબુક પર તમે જેને પ્રેમ કરતાં હો તો….!!!!

મારા માટે પ્રેમ એટલે-આત્માંથી શરીર સુધીનાં જેટલી જિંવતતા છે એ બધી જિંવતતા સાથે

તમારા પ્રેમિને દિલ અને આત્માં ફાડીને પ્રેમ કરવો…પગની પાનીને ચુમતા તમારા પ્રિય પાત્રનાં મગજમાં તોફાન મચી જાય અને પછી એનાં શાંત મગજ બીજું કશું જ ના હોય માત્ર અને માત્ર તમે જ આંખો અને હ્રદયને દેખાતા હો.

આજથી દોઢ વર્ષ પહેલા મેં પહેલી નવલકથા “ઓહ!નયનતારા”લખી એ પ્રેમ વિષય પર લખી હતી એ નવલકથાં એક ૨૨ વર્ષનાં યુવાનની અનૂભૂતિને અનૂભવી એક લેખક તરીકે લખી હતી.કારણકે માત્ર ૧૭વર્ષની ઉમરે ધંધામાં જોડાઇ ગયો હતો અને ૨૦ પૂરા નહોતા થયા અને મારા લગ્ન થઇ ગયાં.યુવાનીમાં ઘણા લોકો પ્રેમમાં પડતા હોય છે,પણ મારા માટે “પ્રેમ”શબ્દ થોડો દૂરના સગા જેવો હતો.એ નવલકથામાં લખ્યું હતું કે,

-> સારી કાયનાત મને તાન ચડાવે છે.એક અદ્ર્શ્ય શકિત મને ધક્કા મારે છે.પ્રેમ આંધળૉ છે,પ્રેમ પાગલ છે,પ્રેમમાં પડવા ઊમરનો બાધ નથી,પ્રેમ આવારા છે,પ્રેમમાં અફિણી નશો છે,પ્રેમમાં કેશુડાનો રંગ છે,પ્રેમમાં વતનની ભીની માટીની ખુશ્બુ છે,પ્રેમ વર્ષારાણીના આગમનનો છડીદાર છે,પ્રેમ પાનખરનો દુશ્મન છે,પ્રેમ વંસતનો વિહારી છે,પ્રેમ એ મેઘદૂત,શૃંગારસતક અને કામશાસ્ત્રનો રચયતા છે,પ્રેમ એ શીતલહરનો શાંતિદૂત છે….

(ઓહ!નયનતારા…નરેશ ડૉડીયા)

-> પ્રેમ-એટલે સાથીના મનની ભાષા સમજવાનો શબ્દ્કોષ છે.આ શબ્દકોષ બ્રેઇલલિપિમાં લખાયેલો હોઇ છે.તેને વાંચવાં માટે અન્ધજનની જેમ આંખો બંધ કરી આંગળીના સ્પર્શ થી

વાંચી શકાઇ છે…પ્રેમ ,પવન્ અને પાણીને સતત વેહવાનો માર્ગ જોઇયે છે…..

( નરેશ ઙોઙીયા….ઑહ ! નયનતારા )

ઘણા ફેસબુકનાં મિત્રો મને ઘણીવાર પુછે છે કે મિત્રતા અને પ્રેમમાં શું ફર્ક છે.મોટે ભાગે મને કોઇ પણ મેઇલ આવે છે એ લોકોને રીપ્લાઇ જરૂર આપું છું.જોકે મારા માટે પુરુષ સાથે મિત્રતાં તમેં જીવનકાળ દરમ્યાનનાં જે કાંઇ અનૂભવ્યા છે અને જે કાંઇ અનૂભવવા માંગો છે એ બધાને કાંઇ પણ જાતનાં શાબ્દિક કે દાંભિક વાધા પહેરાવ્યા વિનાં કહી શકો એવો મિત્ર એટલે પુરુષનો પુરુષ મિત્ર ..

જ્યારે સ્ત્રી સાથે મિત્રતા એટલે,આમ જુઓ તો ઘણી સરળ છે.પણ આ સરળ બનાવવાની પ્રક્રિયા સુધી પહોંચવાં માટે સ્ત્રીનાં પુરુષ મિત્રએ જાત જાતની પરિક્ષામાંથી પસાર થવું પડે છે.અને સ્ત્રીનો પુરુષ મિત્ર એમની સ્ત્રી મિત્ર સાથે કાંઇ પણ છુપાવી શકતો નથી.પણ સ્ત્રી પોતાની વાત કહેવા માટે “પુરુષ મિત્ર કે પુરુષ માત્ર”નાં પૃથકરણ કરે છે.અને અંતે એ સ્ત્રીને એવો એહસાસ થાઇ કે આ પુરુષ મારો પુરુષમિત્ર થવાને લાયક છે ત્યારે જ એ પુરુષમિત્ર સામે સ્ત્રી પોતાની વાત રજુ કરે છે અને દરેક વાત સમજી-વિચારી ફેસબુકમાં જેમ

ફોટૉને ક્રોપ કરીને જેટલું દેખાડવું હોય એ રીતે સ્ત્રી પોતાની દરેક વાતને ક્રોપ કરીને જેટલી કહેવાની હોય એટલી જ વાત કરે છે.

અંતે એક વાત નક્કી છે કે પુરુષની પુરુષની મિત્રતાંમાં પુરુષ સાથે સંબધ તુટે તો મિત્રતા તુટી એવું ચોખું અને સ્પષ્ટ કહી શકાય છે પણ એક સ્ત્રી સાથે જ્યારે મિત્રતા તુટે છે ત્યારે

અંતમાં એ સ્ત્રી અને પુરુષ બેને જ ખબર હોય છે કે મિત્રતા સિવાઇ શું શું તૂટયું છે.સ્ત્રી સાથેની મિત્રતા આમ જુઓ તો એક આધુનિક યુગમાં તપ કરવાં જેવું કાર્ય છે.જો ઋષીમુનિઓ સ્ત્રીના કારણે તપ જેવાં મહાન પાવન કાર્યમાં વિચલિત અને મોહભંગ થઇ શકતા હોય તો આજના યુગનો પામર માનવી સ્ત્રી માટે તપોભંગ થઇ જાય એમાં નવું શું છે.

———————–

Soft – Corner

ચાહતઃ-એટલે માનવીને તદ્દન પ્રાકૃતિક બનાવનાર,નિતાંત,નિરીમય,નિઃસીમ,હ્રદયને બીજાના હ્રદય સાથે તાલ મીલાવવા મજબૂર કરનારી,માનવિય જીવનની એક અલૌકિક ઘટના.જેમાં ઇશ્વરિય સામિપ્યનો અનુભવ છે.નિસર્ગની નમણીય નઝમ છે.ગુઢ રહસ્યમય સૂફિ બંદિશ છે..મનનાં મૃદંગ અને શરીરની સિતારની સંગીતમય જુગલબંધી છે..માનવીને જિવતેજીવ સ્વર્ગનો અનુભવ છે..ઇશ્વરના પૃથ્વિ પરના છેલ્લા બે ચમત્કાર-ચાહત અને સ્ત્રી…

(.નરેશ ડૉડીયા)

———————–

અસ્તું

નરેશ કે.ડૉડીયાં

૧૧-૦૧-૨૦૧૨

 
Leave a comment

Posted by on જાન્યુઆરી 30, 2012 માં Uncategorized

 

 

 
5 ટિપ્પણીઓ

Posted by on સપ્ટેમ્બર 7, 2010 માં Uncategorized

 

Naresh k. Dodia.

Naresh K. Dodia                                                   Author – OH!Nayantara
7B,Samrajya,                                                        New novel comming soon
Opp. Palace Ground,                                          (soundarya ane safar)
Parak Colony,                                                       (mari 13 varta)
Jamanagar-361008                                           (daddy)
PH-0288-2553668
MOB.- 09879842424

અનેક પ્રંસગોની ભરપૂર યાદોથી શણગારેલો ઓરડૉ,
આજે તારા હાથના સ્પર્શનો મોહતાજ બન્યો છે..

 
8 ટિપ્પણીઓ

Posted by on ફેબ્રુવારી 15, 2010 માં Uncategorized

 


 
3 ટિપ્પણીઓ

Posted by on નવેમ્બર 13, 2009 માં Uncategorized

 

મારી આગામી નવલક્થા “સૌંદર્ય અને સફર”ના સંપાદન કરેલા થોડા વાક્યો…

વિનસ દ’મિલોનું શિલ્પ આવ્યું.અક્ષયની આંખોમાં રોમાન્સની સાથે વિષાદની લકીર ખેંચાઇ ગઇ.અર્ધનગ્ન,હાથથી ખંડીત થયેલી,શરીર સાથે ચેડા થયેલી,આ પાષાણી સૌંદર્ય કવિતા લલકારતી વિનસ દ’મિલો.ખૂબસૂરત લલનાઓની તૂલના વિનસ સાથે થાય છે,તે આ વિનસ?માનવશરીરના અંગોને દેવી વિનસના અંગો સાથે થાય છે,તે આ વિનસ દ’મિલો?
વીરેન્દ્રની આંખો વિનસની પ્રતિમા પર સ્થિર થઇ ગઇ છે.મનોમંથન થાય છે.સૌંદર્યની આછકલાયને બદલે વિનસમાં સૌંદર્યની પરિપૂર્તિ છે.આંખોમાં પુરુષનું અસ્તિત્વ ઓગાળી નાંખતો ભાવ છે.ઉપસેલા ગાલો ફકત પુરુષના રંજન અર્થે બનેલા હોય તેવું લાગ્યું,અને વિનસના ભરપૂર યૌવનરસથી છલછલતા હોઠ!આ પૂતળીના હોઠોનું માર્દવ તત્વ એવું છે કે જો કોઇ જીવતો પુરુષ આ હોઠોનું અમૃતપાન કરે તો પુતળૂ બની જાય!હોઠથી નીચે ઉતરતા મોર જેવી મરોડદાર ડોક.આ સામાન્ય સ્ત્રી નથી.એક અસામાન્ય,ભલભલા પુરુષની આંખોની શિતળતા છીનવી લેનાર આ મહાન સૌંદર્યકારા છે.એ કામાગ્નીને અણુવિસ્ફોટની જેમ ભડકાવી નાંખે છે.કામનુ ભર્યુભાદર્યુ એ પાષાણી મહાકાવ્ય છે.
માલતીને બાજુમાં ઉભેલી જોઇને વીરેન્દ્ર તેને નજીક ખેંચે છે અને કહે છે,’માલુ,આ આ વિનસને જોઇ લે,આ સૌંદર્ય સનાતન છે અને સદીઓ સુધી જિંવત રહેવાનું છે.’

———————————————————————————————————————–
બધાની નજર એક ચિત્ર પર સ્થિર થઇ જાય છે.એ ચિત્ર છે મહાન સૌંદર્યકારા,જેના રહસ્યમય સ્મિતમાં કરોડો કલાપ્રેમિઓના એક ઠંડી આહ રોકાયેલી છે.જેની આંખોમા એક યુરોપિયન વિલાસની પરાકાષ્ઠા સમાયેલી છે.જેના ગાલનું સૌંદર્ય અપ્રિતમ છે.જેનું નામ લેતા ખૂબસૂરતીની હદ આવી જાય છે.એ નામ છે,મોનાલિસા.ચિત્રમાં દર્શાવેલ કમર ઉપરના હિસ્સાને જોઇને આજે પણ અનેક કલાપ્રેમિઓ જેના પૂર્ણ શરીર વિશે અવનવી કલ્પનાઓ સેવે છે.
લિઓનાર્દોએ બનાવેલા ચિત્રની મોડેલ ફલોરેન્સ નિવાસી ફ્રાન્ચેસકો દેલ જ્યોકોન્ડોની એકવીસ વર્ષની પત્ની મોનાલિસા દેલ જ્યોકોન્ડો હતી.
————————————————————————————————————————
મિસ.મુંબઇને પરણી ગયાં એટલે પતિદેવ ખુશ..એક બચ્ચુ જન્મી ગયું એટલે સાસુ સસરા ખુશ..દેરાણી શોધી આપી એટલે દેવરજી ખુશ..તારા માટૅ પથારીમાં ફેલાય જાંઉ એટલે તું ખુશ..મિ.વીરેન મહેતા,મિસ.મુંબઇમાં પણ હજી એક ગુજરાતી સ્ત્રી જીવે છે..ઘરસંસાર છે..રેમ્પ નથી..લગ્ન એ પ્રેમ કરવાં માટૅ નથી પણ લગ્ન એ પ્રેમ ટકાવી રાખવાની સામાજીક જવાબદારી છે..જે મોટૅ ભાગે સ્ત્રીને નિભાવવી પડે છે.(સૌંદર્ય અને સફર..નરેશ ડૉડીયા)

————————————————————————————————————————–
મારૂં સત્ય મને કયારેક હેરાન કરે છે.જિંદગીને ખ્વાબની જેમ જીવતો હતો.પૈસાની કમી નહોતી.અઢળક મિલ્ક્તનો વારીસ હતો..પણ આ કમીનું સત્ય એક વાર બોલ્યો..પત્ની છોડીને ચાલી ગઇ,પપ્પાએ મીલકતમાંથી બેદખલ કર્યો.ભાઇઓ મને જાણૅ ઓરમાન માંના દિકરા તરીકે જોવા લાગ્યા..તું જો મને હવે નહીં સમજે તો,સમજશે કોણ?મિસ.અંગના ચક્રવતી તારા ઝિરો ફિગરના ફિવરમાં વીરેન મહેતાની સાઇઝ ઝિરો થઇ ગઇ.
(સૌંદર્ય અને સફર..નરેશ ડૉડીયા)
————————————————————————————————————————
“સાલી જવાની ચાલી જાય છે ત્યારે ભુતકાળ યાદ આવે છે..આ ભુતકાળ બહું ચાલુ ચિજ છે…સારી છોકરી જેવો.”.
“હા..!એટલે તો આપણે ભુતકાળને સારી છોકરીના સપના જોઇએ તેમ તેના સપના જોવાની આદત પડી જાય છે.”
“હા…!વાત સાચી છે.ભુતકાળને બુઢાપામાં વાપરવાની બહું મજા આવે છે.”વીરેન માલતીની સામે ચુચી આંખ કરી કહે છે.
હા..!વિધવાની આંખોમાં ભુતકાળ સિવાય બીજી શું હોય?
(સૌંદર્ય અને સફર..નરેશ ડૉડીયા)
————————————————————————————————————————-

તમારી પત્ની ખૂબસૂરત છે-એ સત્ય જીવનમાં પતિને વખત જ જાણવાં મળૅ છે,પહેલી વખત જયારે પત્નીને જોઇ હતી અને બીજી વખત પતિનો મિત્ર કે અન્ય સંબધી    કહે કે,”ભાભી તો બહું દેખાવડા છેઃ…કારણકે આ સમયગાળામાં પતિએ અસંખ્ય ખૂબસૂરત સ્ત્રીઓના ચહેરાઓ જોયા-તેમાં જાણ્યે અજાણ્યે પત્નીનો એક ખૂબસૂરત ચહેરો ખોવાય ગયો.લગ્નજીવનમાં શરુઆતી સુખ પછી દુઃખનાં ડુંગરા તૂટી પડે છે.(સૌંદર્ય અને સફર..નરેશ ડૉડીયા)

———————————————————————————————

 

 
3 ટિપ્પણીઓ

Posted by on નવેમ્બર 13, 2009 માં Uncategorized

 

(“પ્રેમ અને વિરહ”-મારી ૧૩ નાની વાર્તાઓ..નરેશ ડૉડીયા)

મારી વેદના જ મને ચુસવા લાગી.ધીમે ધીમે મારાં શરીરમાંથી વરાળરૂપી ઉષ્માઓ હવામાં બાષ્પીભવન થઇ જતી હતી.એક અક્થ્ય તથ્યનું પ્રમાણભાન શરીર અનુભવી રહ્યું હતું.જાણૅ વરસાદના નાના ટીપાઓ મારાં શરીર ઉપર પડીને બાષ્પીભવન થતાં હોય તેવું લાગતું હતું.મારી ખામોશ આંખોમાં સત્તર વર્ષની ઉમરમાં પહેલીવાર મારું શરીર સ્ત્રીનું છે તેનું પ્રમાણપત્ર મને મળી રહ્યું છે.હું મારાં અસ્તિત્વની પેલે પાર ફેંકાય ગઇ છું.

(“પ્રેમ અને વિરહ”-મારી ૧૩ નાની વાર્તાઓ..નરેશ ડૉડીયા)

——————————————————————————————-

મારા એન્ટીગ્લેર ચશ્માની આરપાર રોજ સવારે એક મેઘધનૂષી ચિત્ર રચાય છે. એ મેઘધનૂષની અર્ધગોલાયની નીચે મારો પ્રિય પુરુષ દેખાય છે.તેનું શરીર સોષ્ઠવ મારામાં ઇર્ષાની સાથે અન્ય કલ્પનાઓ પણ પેદા કરાવે છે.મારાં મનપુરુષને માણીને હું બાથરૂમમાં ન્હાવા જાઉ છું. (“પ્રેમ અને વિરહ”-મારી ૧૩ નાની વાર્તાઓ..નરેશ ડૉડીયા)

———————————————————————————————–

 
Leave a comment

Posted by on નવેમ્બર 13, 2009 માં Uncategorized

 

મારી નવલકથા ‘ઓહ!નયનતારા’ના અમુક વાક્યોનું સંપાદન

———————————————————————————-

નયનતારા ધોળકિયા,વર્તમાન સમયની ઇશ્વર દ્વારા બનાવેલી એક માત્ર પુર્ણ સ્ત્રીના લક્ષણૉ  ધરાવતી કૃતિ.એક એવી કૃતિ જેનું આર્કષણ અઢારથી બોતેર વર્ષના દરેક પુરુષોમાં જોવા મળૅ છે.પુરુષોની સ્ત્રી વિશેની કલપ્નાનો એકમાત્ર માસ્ટરપીસ,જ્યાં સ્ત્રીની ખૂબસૂરતીનો પૂર્ણવિરામ આવે છે.(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)

———————————————————————————————-

આછા અંજ્વાસમાંથી દુરથી આવતી એક આકૃતિ દેખાય છે.નજીક આવતાની સાથે નયનતારા બની જાય છે.આંખોની સામે કુદરતની ખૂબસૂરતીની કયામતની ઘડી દૅખાય છે.ઓહ..માય..ગોડ..ઇશ્વર,અલ્લાહ,જીસસ અને ખોદાયજીની સયુંકત પરિણામ નયનતારાના રૂપે મારી નજર સમક્ષ છે.બ્લ્યુ રંગનૉ વેસ્ટર્ન ડ્રેસ પહેરેલ છે અને ડ્રેસ પણ કેવો..?શરીરને ચપોચપ ચોટે છે અને મારા કરતા પણ આ ડ્રેસ બાવરો બન્યો છે!પણ શું કરું..?આજે નયનતારાનો ડ્રેસ મારા નશીબ કરતા બળીયો સાબિત થયો છે.                   (ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડૉડીયા)
———————————————————————————————————————-

..તું કોઇ મોટો ફેશન ડિઝાઇનર કે ફિલોસોફર હોય તે રીતે વાતો કરે છે.સ્ત્રીને પ્રેમ કરવાંની શરૂઆત નાભીને ચુમીને કરવાંની હોય છે.એક જ    એવો સ્પોટ છે જેને પુરુષના હોઠોનો સ્પર્શ થતાં જ સ્ત્રી એક ઝાટકે ઉત્તેજિત થઇ જાય છે.”આજે ખબર પડી કે સૌર્દયના ગુલશનમાં અરબી ફુલો પણ ખીલે છે. .(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
——————————————————————————————
ખૂબસૂરત અને ઉચ્ચ આઇક્યુ ધરાવતી સ્ત્રીઓ સાથેનો રોમાન્સનો અને ખ્યાતનામ યુનિવર્સિટીની ફાઇનલ એકઝામના પ્ર્શ્નપત્રોના જવાબ આપવાનો રોમાંચ…આ બંને વચ્ચે જરૂર કોઇ સામ્યતા હોવી જોઇએ એવું મને લાગતું હતું…(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
——————————————————————————————–

રુપેરી દેહની ચમક અને રુપેરી સુખ્ તો,રુપેરી પરદાની જેમ ત્રણ કલાક્નો આનંદનો વિષય્ બની શકે છે.ગુલાબી દેહની ચમક અને ગુલાબી સુખ તો તને હિન્દુસ્તાનમાં એક માત્ર તારી પત્ની નાગરાણી નયનતારા પાસે જ મળશે.એટ્લે ત્યાં લંડનમાં ખોટા જાવાં મારવાનું બન્ધ્ કરી દેજે.
( નરેશ ડોડીયા..ઑહ ! નયનતારા)
————————————————————————————————————
અહીં ઇંન્ગ્લેડ્માં કંયાય્ જ્નરલ ડાયરનું નામોનિશાન નથી.અહિયાં તો બધે એડવિના મોઉન્ટબેટન ની પ્રતિક્રુતિ સમિ ગોરીમેડમોનું રાજ હતું.અને મારાં જેવા વેપારી માણસોને ના છુટકે ગુલબોની ખુશ્બુની આદત્ પાડ્વી પડે છે.આવી ગુલામી કરવામાં પણ્ આઝાદીનો રોમાન્ચ હતો.આજે ખબર  પડી કે દરેક્ સ્ત્રીઓને ગુલાબનાં ફુલો પ્રત્યે શા માટે આટલું આકષૅણ રેહતું હશે.?+
( naresh dodia ..OH ! nayantara)
————————————————————————————————————
પ્રેમિકા અને પત્નીમાં શું ફર્ક છે? પ્રેમિકાને પત્ની બનાવી શકો છો, પણ્ પત્નીને પ્રેમિકા બનાવી શકતાં નથી.પત્નીને તમે તમારા બાળકોની માતા બનાવી શકો છો.પ્રેમિકાને માતા બનાવીને ક્ણ્રૅ પેદા કરી શકો છો…ધર્મરાજા નહિં….નરેશ્ ડોડીયા..ઓહ નયનતારા

————————————————————————————————————
અહિંયા લંડનમાં બધા પહોરના ફુલોની અલગ અલગ્ જાત છે.દિવસમાં ત્રણ વખત ફુલોની ખિલવાની મૌસમની કરામતે માઝા મુકી છે.ઉડતા કુસુમો ,ખિલતાં કુસુમો ,ફરફરતાં કુસુમો , અને અરબિ,ચાઈનિઝ્ અને ફ્રેન્ચ ફુલો જયારે જયારે મારી સામે છે ત્યારે જાણ્યે અજાણ્યે તારી યાદ આવતાં નયનતારા નામનાં બેકટ્રિય્ન્ ગ્રીક કુસુમની શોધમાં લંડ્નમાં ચમન્ ઘુમુ છુ.( naresh dodia OH! nayantara)
————————————————————————————————————
હે …! અરબિ સમુદ્ર શાંત થઈ જા.એક હિન્દુ પુરુષે ધગધગતાં અન્ગારા તારાં ગર્ભમાં ઠાલવી
દિધા છે , અને ચેતિને રહેજે કયાંક્ હિન્દ મહાસાગરનાં મોજાઓને આની ગંધ ના આવી જાય્.(naresh dodia , oh! nayantara)
————————————————————————————————————
જિવલેણ્ સોન્દર્ય અને બુદ્ધીનૉ સમન્વય ધરાવતી સ્ત્રીઓ સાથે લામ્બો સમય્ રોમાન્સ્ કરવો તે હિતાવહ્ નથી.એના કરતાં બહેતર્ એ છે કે આવી સ્ત્રીઓ સાથે પુરુષે ઝટપટ પરણી જવું જોઇયે. ( naresh dodia OH nayantara)
——————————————————————————————–

ગર્લફ્રેન્ડ્ની યાદ હમેશાં પુરુષોને યુવાન બનવાની પ્રેરણા આપે છે,અને રખાતની વધતી ચરબી પુરુષને કસમયે બુઢાપાનો એહસાસ્ કરાવે છે
(નરેશ ડૉડીયા..ઓહ!નયનતારા)
———————————————————————————————

ફરી પાછી મારી નજર્ કાર્પેટ પર પડી.વાફાનો ખુબસુરત્ દેહ અંલકારરહિત્ અને વસ્રહિન્ દશામાં સફેદ ચાદર્ માં લપેટાય્ ને પડ્યો છે..એક જ રાતમાં ત્રણ્ વખત્ લુટાયેલા યોવનના થાકને ઉતરતાં હજુ વાર લાગશે…. આ જિવલેણ્ સોદર્યની યુનિવર્સિટિના ભાષાકિય જ્ઞાનનો અનુભવ ના હોય તો અહિનું એજ્યુકેશન્ બહું આકરું છે….. Oh nayantara naresh dodia……………
————————————————————————————————————
પ્રેમ્.એટલે સાથીના મનની ભાષા સમજવાનો શબ્દ્કોષ્ છે.આ શબ્દકોષ્ બ્રેઇલ લિપિમાં લખાયેલો હોઇ છે.તેને વાંચવાં માટે અન્ધજનની જેમ આંખો બન્ધ કરી આંગળીના સ્પર્શ થી
વાંચી શકાય્ છે…પ્રેમ ,પવન્ અને પાણીને સતત વેહવાનો માર્ગ્ જોઇયે છે…..
( નરેશ ઙોઙીયા….ઑહ ! નયનતારા )
————————————————————————————————————

નયનતારાના ચહેરાનું દેદિપ્યામ સોન્દર્ય જોઇને ચન્દ્રકાન્ત બક્ષીનું વાક્ય યાદ આવી ગયું,”હિંદુઓ મૂર્તિ પૂજક છે,હિંદુઓ મ્રુત્યુ પૂજ્ક છે.જીવતી સ્ત્રીના માંસને પ્રેમ થાય્,મરેલી સ્ત્રીના હાંડ્કાને પ્રેમ થાય્ છે,અને એક જ સ્ત્રીમાં આવાં હાડકા અને માંસ ભરીને જાન ફુંકી શકનાર એ મહાશકિતને આપણે વંદન જ કરી શકીયે એટલી જ આપણી શકિત છે.”      (ઓહ્ નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
——————————————————————————————————–

એક લેખકે કહ્યુ છે કે “નગ્નતાં એ ઇશ્વરિય્ આશિર્વાદ છે”.મતલબ સાફ છે.દિગમ્બર પરુષે દુનિયા બદલી છે.દુનિયાને નવી રાહ દેખાડી છે.અર્ધ દિગમ્બર પુરુષે આઝાદી અપાવી છે.શા માટે દમ્ભિ બનિયે..જિવનના સત્યો હમેશાં નગ્ન હોઇ છે.જેણે આપણે ઇશ્વરિય વરદાન સમજીને સ્વિકાર્ કરવો જોઇયે… એજ રીતે એક સ્ત્રી અને એક પુરુષના શરીરનું મિલન પણ નગ્ન્ સત્ય છે.તો શા માટે આપણે અશ્લિલતાં ગણવી જોઇયે.આ મિલનને પણ ઇશ્વરિય આશિર્વાદ સમજીને કલાની દ્ર્ષ્ટીએ સમજવાની જરુર છે. ( ઓહ! નયનતારા નરેશ ડૉડીયા)
————————————————————————————————————પણ ગોરી ચામડીનો ચળકાટ હિદુસ્તાનીઓની આંખને આંજે છે,પણ આજે હું પરવાનો નથી,ખુદ સમાઓ મારી મરદાનગીની ગરમીમાં ઓગળવાં માંગે છે.                                 (ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
————————————————————————————————————
આપણા હિંદુ ધર્મમાં લગ્ન પછી બે વર્ષમા રોમાન્સ નામનું તત્વ ગાયબ થઇ જાય છે.પ્રેમ નામનું તત્વ જિંદગીભર સાથે રહે છે.કારણકે બે માંથી કોઇ પણ એક વ્યકિતમાં પ્રેમ જિવતો હોઇ તો લગ્ન જિવન  ટકી   જાય છે.પણ બન્ને વ્યકિતમાં પ્રેમ જિવતો હોઇ તો રોમાન્સ કાળ લાંબો ચાલે છે.(ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
———————————————————————————————————ઇશ્વરે પેહ્લલા આદમને પ્રુથવિ પર મોકલ્યો , ત્યાર બાદ થોઙા સમય પછી ઇવને પ્રુથ્વિ પર મોક્લી હ્તી..ઇશ્વર પણ મૌજીલો પુરુષ છે..તેને ખબર હતી કે પ્રુથ્વિ પર સ્ત્રી વિના પુરુષ કદાચ્ કુદરત્ ની મજાક્ બની જશે.. ( નરેશ ઙોઙીયા.. ઓહ ! નયનતારા )
————————————————————————————————————સૌંદર્ય સનાતન છે,અને ખૂબસૂરતી એ શબનમી એહસાસ્ છે.તડકો નીકળતાં એ ઝાકળબિંદુ ઉડી જાય છે.સૌંદર્યને પ્રશંશા પંસદ નથી.ખૂબસૂરતીને પ્રશંશા ગમે છે.આ બુધ્ધિગમ્ય દલિલ છે. બુધ્ધિ અને ખૂબસૂરતી નો સંગમ હોઇ તેવી સ્ત્રીઓની પ્રશંશા કરવાં માટે શબ્દોની ઝાલર ગુંથતા આવડતી હોઇ તેવાં રસિકજન અને કલાકારની જરૂર પડૅ છે.એટલે તૉ કાલિદાસે કહ્યું છે કે,’કામિ માણસોને જડ-ચેતનનો ભેદ પારખવાની વિવેકશકિત હોતી નથી.’

——————————————————————————————————

ઇશ્વર પણ કેવૉ રંગીન મિજાજી છે!પ્રકૃતિનાં દરેક પુરુષો સાથેની શતરંજની બાજીમાં એટલી સિફતતાંથી સ્ત્રી નામનું પ્યાદુ ગોઠવી દીધું છે,કે પ્રુથ્વિ પરનો બચારૉ દરેક નર ઇશ્વર સાથેની શતંરંજમાં આ સ્ત્રી નામના પ્યાદાને માત આપવામાં થાપ ખાય જાય છે.પરિણામે આખું પાયદળ,હાથી,ઘોડા,વજીર અને ઉંટ સહિત બધું વેરવિખેર થઇ જાય છે,છ્તાં પણ સ્ત્રી નામનું પ્યાદુ આ રાજાને જીવતો રાખે છે.ઇશ્વર સાથેની શતરંજમા એકલો રાજા છેવટે લાચાર બની જાય છે.( ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા )
———————————————————————————————–

ઉપવાસ અને ઉપદેસની ભાષા સમજમા આવતી નથી,છતાં આટ્લી ત્યાગ ભાવના મારા જેવા વેપારી દિમાગના માણસના કેવી રીતે ઘર કરી ગઈ તે સમજમા આવતું નથી?છ્તાં પણ સ્ત્રીના દિલની તરજો ધીમે ધીમે સમજવાં લાગ્યો છું,છતાં પણ મને એવું લાગે છે કે નયનતારા જયારે મારી સામે હોઇ છે ત્યારે મારું વિશ્વ એકાકાર થઇ જાય છે.કદાચ આ જ ભાષા પ્રેમ અને પ્યાર વચ્ચેની એક લકિર ખેંચી જાણે છે.સમાધાનની ભાષા હવે સમજમાં આવી ગઇ છે.કદાચ એટલે જ સુખ મેળવવાં જતાં ક્યારેક કોઇની સાથે સમાધાન કરવું પડે છે.          (ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)

પોણા છ ફુટ ઉંચી અને લાંબા નિતમ્બ સુધી પહોચતાં કાળા ભમ્મર કેશ,બદામી રંગના મિશ્રણ્ વાળી આંખો,એક એવો આયનો-જેમાં દરેક યુવાન પોતાનો ચહેરો જોવાં માંગે છે.બક્ષીસાહેબની ક્લપ્નાની નાગરાણીનો જિંવત અવતાર,લંબગોળ નિતંબો અને લાંબા પગ અને પુષ્ઠ્ પયોધરની માલિકણ,એટલે કે આધુનિક ભાષામાં બિટવિન ૮૫ થી ૯૦ સેમી.
નયનતારા ધોળકિયા,વર્તમાન સમયની ઇશ્વર દ્વ્રારા બનાવેલી એક માત્ર પૂર્ણ સ્ત્રીનાં લક્ષણ ધરાવતી કૃતિ.પુરુષોની સ્ત્રીઓ વિશેની કલ્પનાનો એક માત્ર માસ્ટરપીશ,જ્યાં સ્ત્રીઓની ખૂબસૂરતીનો પુર્ણવિરામ આવે છે.(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
————————————————————————————————————
ઓહ માય ગોડ!જિંદગીભર,સનાતનકાળથી દુનિયા સ્ત્રીઑને ધાવતી આવી છે.ચુસતી આવી છે,અને છેલ્લે બચે છે શું?એક હાડ્કાની ભારી!જેમાં થોડુ માંસ ભરેલું હોય છે,અને એ માંસ પણ ગીધડાઓ માટે અનામત રાખેલું હોય છે.દુનિયાનુ એક માત્ર સનાતન સત્ય એટલેકે સ્ત્રી…(ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
————————————————————————————————————ભગવાને સ્ત્રીઑને શા માટે બનાવી છે?સવાલ એકદમ સીધોસાદો છે,પણ આ સવાલનો જવાબ
એટલૉ લાંબો અને અઘરો છે કે એ માટે એક માણસ સમર્થ નથી.અનેક પ્રખર પંડિતો,પ્રખર
મહાજ્ઞાનીઓ,મહાત્માઓ અને ઉપદેશકો છેલ્લા પાંચ્ હજાર વર્ષોથી આ જવાબ શોધવા મથામણકરે છે,પણ વર્ષોના વહાણા વિતી ગયા છતાં સાચો જવાબ શોધી શક્યા નથી….
(ઓહ્!નયનતારા.. નરેશ ડૉડીયા)
———————————————————————————————

કવિઓ શા માટે કલ્પનાની દુનિયામાં જિવે છે?ગઝલના રચયતાઓને લોકો શા માટે પાગલ કહે છે?,આ એક એવી દુનિયા છે જેની જમીન પર કદમ રાખવાં સ્ત્રી નામનાં પાસપોર્ટની જરુર પડે છે.આ દુનિયામાં તમને હવાઇજહાજ નહી પહોચાડે!શારીરિક તાકાતની જરુર પડે છે.આખો પ્રેમસાગર પાર કરો ત્યારે અને જયારે તમાંમ અંગો તમારી પાસે જવાબ માંગે છે અને આંખો ઘેરાય છે ત્યારે આ પ્રેમની સરજંમી પહેલું કદમ રાખી શકો છો..
(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
————————————————————————————————————દુનિયામાં કયામતનો દિવસ હશે.દુનિયાનાં તમામ જિવો મૃત્યુ પામ્યા હશે!મનુષ્યમાં થોડા જિવો બચ્યા હશે.તે તમામ જિવ વીસથી ત્રીસ વર્ષની સ્ત્રીઑ હશે!ખુદા,રબ,ઇશ્વર અને કુદરત થી ઉપર એક તત્વ છે જે કોઇ પણ સંજોગે સ્ત્રીઓને બચાવી રાખવાં માંગે છે.કોઇ પણ જગ્યાએ,કોઇ પણ હિસાબે સ્ત્રીઓને બચાવે છે…જેની સામે કુદરત પણ લાચાર છે અને તમામ ઇશ્વરિય શકિત નાકામ છે.(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)

————————————————————————————–

પુરુષોને હમેશાં બે જગ્યાએ પાતાની મર્દાનગી દેખાડવાનૉ શોખ હોય છે.એક,લડાઇમાં,જ્યાં બખ્તર પહેરીને હાથમાંશસ્ત્રો લઇને લડવાનું હોય છે,અને બીજું સ્ત્રીના નગ્ન શરીર સાથેની લડાઇમાં,જયાં પુરુષોને નિર્વસ્ત્ર અને નિશસ્ત્ર લડવાનું હોય છે.જિંદગીમાં કયારેક તો પુરુષને આ બન્ને લડાઇમાં હારવાનો વારો આવે છે.શસ્ત્રની લડાઇમાં પુરુષનું લો હી વહે પછી પુરુષ હારે છે અને સ્ત્રી સાથેની લડાઇમાં સ્ત્રીનું લો હી વહે પછી પુરુષ હારે છે.મતલબ સાફ છે.લડાઇ હોય કે સ્ત્રી,પુરુષોને આ બે વસ્તુઓની સામે હારવાનૉ ડર સતાવતો હોય છે.
(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડૉડીયા)
———————————————————————————————

હે હિંદુ પુત્ર!તું મને શા માટે તડપાવે છે?આ એકાંત,આ એકલતા,મારાં શરીરનો ઉકળતો લાવા,મારાં પ્રસવેદ બિંદુની ખારાસ,મારી હાંફતી છાતી તારી યુવાનીને લલકારે છે.તને વાસનામય બનાવવાં માટે નહીં પણ…મારી અરબી કાયા એક હિંદુ પુત્રમાં સમાંય જવાં માંગે છે.(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
—————————————————————————–——————————

સ્ત્રીના હોઠને ચુમવા એક પછી એક એવા ત્રણ પગથીયા પાર કરવાં પડે.પહેલું દોસ્તીનું,બિજુ પ્રેમ નું અને ત્રીજુ સેક્સનું.અમારા હિંદુસ્તાનના પુરુષો થોડા ઉતાવળા છે,મોટા ભાગના પુરુષો દોસતીના પ્રથમ પગથિયા મુકી અને સીધા સેક્સના ત્રીજા પગથિયા પર પગ મુંકે છે.જયારે તમારા ઇંગ્લેન્ડ્માં ગમે તે સમયે ગમે તે પગથિયા પર પગ મુકીને સ્ત્રીના હોઠ્ને ચુમી શકાય છે.
(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડૉડીયા)
———————————————————————————————-

એક તરફી ન્યાય કર્યો છે.ખૂબસૂરતીના તમામ તત્વો એકી સાથે નયનતારામાં ઠાલવી દીધા છે.સૃષ્ટિનો સર્જનહાર પણ આશિક મિજાજી હોવો જોઇએ તો જ આવાસૃષ્ટિના અનુપમ રહ્સ્યો સર્જાતા હશે!અનાયાસે નયનતારા નામનું સૃષ્ટિનું અનુપમ રહ્સ્ય ફક્ત મારાં માટે ખુલી ગયું હતું.(ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
——————————————————————————————-

કારનો માલિક ગુજરાતી યુવાન ઇંતજાર કરે છે.દુનિયાની સૌથી ખૂબસૂરત યુવતીનો,એક અનછુઇ છોકરીનો,એ છોકરીનું એક એક અંગ પાસા પાડ્યા વિનાનાં હીરા જેવું છે.દુનિયાનો સૌથી કિંમતી હીરો,જેને ઇંતજાર છે..દુનિયાનો સૌથી ખૂબસૂરત અને બનવાનૉ..અને ચિથરે વિટેલાં રતનમાં પાસા પાડવાનું મારા નસીબમાં લખ્યું હશે?…વિશ્વાસ નથી આવતો એ ઝવેરી પણ હું જ છું…!!

————————————————————————————————————

પુરુષો બળીને રાખ થાય છે ! સ્ત્રીઓ બળી જાય છે પણ થોડાંક હાડકાં છોડતી જાય છે.કારણકે સ્ત્રીઑએ હમેશાં કંઇક આપવાની વૃતિ રાખી છે.જ્યારે પુરુષો લઇ જવાંની વૃતિ રાખે છે.પુરુષને આ વાતની ખબર છે એટલે કદી સ્મસાને લઇ જતાં નથી,રખેને વૈરાગ્ય ભાવ ધરાવતાં ડાઘુઓમાં શૃંગારભાવ પેદા થઇ જાય તો..??

————————————————————————————————————

અસત્યની બ્લેક એન્ડ વ્હાઇટ ફિલ્મનાં રીલમાંથી પ્રેમ નામનું પ્રોજેકટર ઇસ્ટમેનકલર્સનું ચિત્ર  પડદા ઉતારે છે.ઇશ્વરે પ્રેમગીતોને કળયુગમાં સાક્ષાત કરવાં અને પામર મનુષ્યોનું કલ્યાણ      કરવાં નયનરમ્ય ચિત્રપટ્ટ જગત ખડુ કરી પોતાની માયાવી શકિત પ્રદર્શન કર્યુ છે.  (ઓહ્,નયનતારા.નરેશ ડોડીયા)

——————————————————————————————-

આ જીવલેણ સૌંદર્યના આયુષ્ય બહું ટુકાં હોય છે.કુંવારૂ સૌંદર્ય એ રોદ્ર સ્વરુપ છે.લગ્ન પછીનું સૌંદર્ય ગતીશીલ સૌંદર્ય છે.જયારે તેના પેટમાં જીવ પાંગરતો હોય ત્યારે આ સૌંદર્ય સ્થિર બની જાય છે,અને આ સૌંદર્ય જ્યારે ત્રીસથી ચાલીસ વર્ષનું હોય ત્યારે બે કાંઠે વહેતી નદી જેવું ગાડુતૂર હોય છે.જ્યારે આ સૌંદર્ય પિસ્તાલીસ વર્ષની વય વટાવે ત્યારે આ સૌંદર્ય જે જીવલેણ હતું તે મૃતપ્રાય બની જાય છે.આ જીવલેણ સૌંદર્ય એ માણસ જ સમજી શકે છે જેની આંખોમાં વાસના હોતી નથી.(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડૉડીયા)

——————————————————————————————–

વાફા અને નયનતારા બંને વચ્ચે કલ્પના કરું ત્યારે મારાંમાં એક તત્વજ્ઞાની યુવાન પેદા થાય છે જેનું એક જ કામ છે…સૌંદર્યની શોધ..!
પછી ઇશ્વરનો વિચાર કરું છું-ઇશ્વરે આ સૃષ્ટિ ઉપર પ્રથમ્ વખત વાફા અને નયનતારા બંનેની શરીરની રચના વખતે વાસ્તુશાસ્ત્રનો સચોટ ઉપયોગ કર્યો છે.જેનું સચોટ ઉદાહરણ એ છે કે,બંનેના શરીરનો એક પણ ભાગ એવો નથી કે જેને જોતા કોઇ પણ જાતની   વિકૃત લાગણી પેદા થઇ હોય ! બંનેની ખુલ્લી,આરસ જેવી સપાટ પીઠ,જાણૅ કે મારાં જેવાં યુવાનને લસરવાની લસરપટ્ટી હોય ! પવિતત્રા પણ બંને વચ્ચે સરખી વહેચી છે-એનું પણ સચોટ કારણ છે,બંને જાણે રાત્રિના સમયે ફક્ત મારાં માટે જ સ્નાન કરવાં જતી હ્તી.એ તો ઠીક !
સ્નાન કર્યા પછી પવિત્રત્તા ધારણ કરી અને પછી મારાં સિવાય કોઇ નજરે પડતું જ નહીં ! કદાચ સ્ત્રૉઓની પવિત્રતાની નવી વ્યાખ્યા હશે?
લસરપટ્ટીમાં લસરીને નીચે પહોંચૉ ત્યારે આવે બંનેનૉ કટી પ્રદેશ.આ એ જ કટીપ્રદેશ છે એને મારાં બંને હાથ થકી ગાળીયો બનાવી ભીસીં નાખીં હતી.કમર પ્રદેશ પણ સપ્રમાણ અને સુરેખ વળાંક વાળૉ જાણે કે ચંદ્રકાંત બક્ષીનો સ્ટેમ ગ્લાશ! બિલકૂલ એવું જ કંઇક !
લાંબા અને સપ્રમાણ પગ સુરેખ અને સપ્રમાણ એવાં કે જાણૅ તરાપા બનાવી અને સૌંદર્ય સાગર તરવાંની ઇચ્છા થઇ જાય ! ર્હી હોઠોની વાત ! એનું તે શું કહેવું?જે મને એકલાને જ ખબર છે.
કારણકે આ બાબત રસોઇશાસ્ત્રને સલંગ્ન છે.સચોટ કારણ છે કે રસોઇ ચાંખ્યા પછી જ ખબર પડે કે રસોઇનો સ્વાદ કેવો છે?
બંનેના અધરો છોડીને થોડા નીચે આવીએ ત્યારે કુદરત કે ઇશ્વરની શ્રેષ્ઠ કલારચનાનો સાક્ષાત પરિચય  નજરને થાય.સ્ત્રી શરીરની આ એક એવી રચના છે જેને પ્રાણી કે મનુષ્ય જગતમાં સર્વોત્તમ શ્રેષ્ઠતા બક્ષી છે.જેના થકી મનુષ્ય અને પ્રાણી જગતના જીવોનો વિકાશ બન્યો છે.
વધારે વિચારએ અને લખવા બેસીએ તો પાનાને પાના ભરાય એટલું ટાંચણ નીકળે,માટે આટલું જ બસ છે.દેવી તત્વો તો અમાપ છે જેના વિશે હજારો ગ્રંથો લખાયાં છે અને હજુ લખાશે…!

(ઓહ!નયનતારા….નરેશ ડૉડીયા)

———————————————————————————————–

હું કોઇ લેખકના પાત્રથી પ્રભાવિત નથી,પણ લેખક ની પ્રકૃતિથી પ્રભાવિત છું.હું બક્ષી સાહિત્યનો બળવાખોર ગુજરાતી છું.કાન્તિભટ્ટનો કાઠિયાવાડી છું.મુન્શી સાહિત્યનો માણીગર છું.મેઘાણી સાહિત્યનો મર્દ છું.સચ્ચિદાનંદજીનો સાત્વિક છું.ગુણવંત શાહનૉ ગુણાતિતાનંદ છું.કલાપીનો કવિ છું.અખાનો અવધુત છું અને નરસૈયાનો છંદ છું.વેપારી છું અને વરણાગી છું અને વિજોગણીઓનો વિજાણંદ છું..એની થિંગ એલ્સ…?નયનતારા ડાર્લિંગ…!                                            (ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડૉડીયા)

———————————————————————————————

સારી કાયનાત મને તાન ચડાવે છે.એક અદ્ર્શ્ય શકિત મને ધક્કા મારે છે.પ્રેમ આંધળૉ છે,પ્રેમ પાગલ છે,પ્રેમમાં પડવા ઊમરનો બાધ નથી,પ્રેમ આવારા છે,પ્રેમમાં અફિણી નશો છે,પ્રેમમાં કેશુડાનો રંગ છે,પ્રેમમાં વતનની ભીની માટીની ખુશ્બુ છે,પ્રેમ વર્ષારાણીના આગમનનો છડીદાર છે,પ્રેમ પાનખરનો દુશ્મન છે,પ્રેમ વંસતનો વિહારી છે,પ્રેમ એ મેઘદૂત,શૃંગારસતક અને કામશાસ્ત્રનો રચયતા છે,પ્રેમ એ શીતલહરનો શાંતિદૂત છે….

(ઓહ!નયનતારા…નરેશ ડૉડીયા)

———————————————————————————————–

સંસારને મિથ્યા માનવાં મારૂં મન ના પાડૅ છે.એના અનેકવિધ રંગોમાં ભલે જાદુગરી હોય તો પણ આ જાદુગરી મારા આંનદનૉ વિષય બની શકે છે.સંસાર માયાવી હોય કે ના હોય,પંરતુ એની રસસમૃધ્ધિ એટલી બધી છે કે આ માયા મારાં આંનદનો વિષય બની શકે છે.

————————————————————————————————————

અહીં ઇંગ્લેન્ડમાં રોમાન્સની જે મજા છે તેવી હિંદુસ્તાનમાં નથી.હિંદુસ્તાની પુરુષોનો રોમાન્સ સ્ત્રીની નાભિ સુધી આવીને અટકી જાય છે અને ઇંગ્લેન્ડમાં પુરુષોનો રોમાન્સ સ્ત્રીના પગના પેનીથી શરૂ થાય છે.કદાચ હિંદુસ્તાનમાં શાકાહારનૉ મહિમા હોવાથી હિંદુસ્તાની પુરુષોના નાકને નાભિ નીચેના સૌંદર્યની ગંધમાં ક્દાચ માંસાહારની ખુશ્બો આવતી હશે.                         (ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
———————————————————————————————–

અહીં લંડનમાં બારેમાસ વસંત અને વર્ષા ખુલ્લેઆમ પ્રેમ કરતાં નજ રે પડે છે.સવારે વસંતનો પ્રભાવ હોય છે અને સમી સાંજે વર્ષારાણી આકર્ષક શણગાર સજીને યુવાહૈયાઓને કામુક બનવાં આહવાન આપે છે.આ યુવાન હૈયાઓ જાહેર રોડ પર,ઉધાનોમાં,અંડરગ્રાઉન્ડ સ્ટેસનોમાં,શોપીંગમોલમાં ખુલ્લેઆમ પ્રેમમી ઝડી લગાવે  છે.

(ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)

———————————————————————————————-

ઇશ્વર સાથે હવે વધું પડતું તાદાત્મય સધાતું જાય છે.આ મોજીલો ઇશ્વર પણ માનવપ્રકૃતિ ધરી મને મિત્ર સમજીને નયનતારાને દર ચાર પાંચ દિવસે નવા નવા ગિફટપેકમાં પેક કરીને મને ગિફ્ટ આપતો રહે છે અને આ ઇશ્વર મિત્રની કમાલ તો જુઓ…!દરેકે દરેક પેકમાં મેન હમેશાં નવી નયનતારા ભેટરૂપે મળે છે. (ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)

———————————————————————————————-

તમારી પત્નીમાં પ્રેમિકા જોવાં માંગતા હો તો એક આશીકની જેમ પ્રેમ કરો અને પ્રેમિકામાં પત્ની જોવાં માંગતા હો તો પતિની જેમ પ્રેમ કરો.પ્રેમમાં આપૂર્તિનો અવકાશ નથી.કારણકે સ્ત્રી અને પુરુષ એક બીજાના પૂરક હોય છે.જિવનમાં દરેક સમયે કઇ જગ્યાએ પૂરવણીનો અવકાશ છે,જેનાથી કોઇપણ એક પાત્ર અજાણ્યુ રહે તો લગ્નજીવનનો પથ તમને ચોક્ક્સ અજાણ્યો લાગશે..(ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડૉડીયા)

———————————————————————————————-

“વાહ..વાહ..તું કોઇ મોટો ફેશન ડિઝાઇનર કે ફિલોસોફર હોય તે રીતે વાતો કરે છે.સ્ત્રીને પ્રેમ કરવાંની શરૂઆત નાભીને ચુમીને કરવાંની હોય છે.એક જ    એવો સ્પોટ છે જેને પુરુષના હોઠોનો સ્પર્શ થતાં જ સ્ત્રી એક ઝાટકે ઉત્તેજિત થઇ જાય છે.”આજે ખબર પડી કે સૌર્દયના ગુલશનમાં અરબી ફુલો પણ ખીલે છે. .(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
————————————————————–
ખૂબસૂરત અને ઉચ્ચ આઇક્યુ ધરાવતી સ્ત્રીઓ સાથેનો રોમાન્સનો અને ખ્યાતનામ યુનિવર્સિટીની ફાઇનલ એકઝામના પ્ર્શ્નપત્રોના જવાબ આપવાનો રોમાંચ…આ બંને વચ્ચે જરૂર કોઇ સામ્યતા હોવી જોઇએ એવું મને લાગતું હતું…(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
————————————————————–

હે અરબી સુંદરી..તારી કાયાના કામણથી આ વેપારીને વિચલિત ના કર,હું તો પ્રેમનૉ જથ્થાબંધ વેપારી છું,અને મારાં પ્રેમની એક્માત્ર ઓથોરાઇઝડ ડિલર નયનતારા છે,અને શા માટે રીટેઇલ વેપારની લાલચ આપીને આ વેપારીના અલ્પ પ્રેમની માંગણી કરે છે?તારી પહેલીવારની માંગણી છે એટલે તારી આ નાનકડી ઓફર કબૂલ કરું છું,પણ તારી જીદ ખાતર આ થોડો પ્રેમ બિલ બનાવ્યા વગર બારોબાર વેંચુ છું.એક વાતનો ખાસ ખ્યાલ રાખજે કે આ વાત આપણા બંનેની વચ્ચે રહે,અને બીજા કોઇના કાને આ વાત પહોંચવી ના જોઇએ..
(ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડૉડીયા)

——————————————————————————————-

“રામ..!કેવી રીતે શાંત રહી શકું?આ સારાહની ખૂબસૂરતી સામે આજે હું ઉતરતી કક્ષાની સમજુ છું.તું પુરુષ છે એટલે તારામાં એક સ્ત્રીની ઇર્ષા સમજી શકવાની તાકાત નથી.” બોલવાનું પુરું કર્યા પછી નયનતારાએ તેના સ્ટ્રેઇટ હેરને ઝાટકાથી પાછળ ધકેલ્યઆને શેમ્પુની ખુશ્બુ મારાં નામ સુધી પહોંચી ગઇ..   (ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
—————————————————————————————–
લગ્નના સોળ વર્ષ પછી પહેલીવાર વિષાદભરી પરિસ્થિતિનો સામનો કરવાનો અતિશય આકરો લાગે છે.પોતાના પુરુષ પ્રત્યેની અતિશયોક્તિભાવોનું પૂર્ણ સ્વરૂપ આપણી હિન્દુ સ્ત્રીઓમાં જ જોવા મળે છે તેની પૂરેપૂરી ખાતરી થાય છે.એક તાકાતવર ગુજરાતી બિઝનેસમેન આજે સ્ત્રી શકિત સામે ગરીબ ગાય જેવો બની ગયો છે.(ઓહ!નયનતારા..નરેશ ડોડીયા)
—————————————————————————————–
વર્ષાઋતુંનું શાંત આગમન થતાં,દરિયો અને નદી,યુવાન અને યુવતીઓને આહવાન આપે છે..રોમાન્સ માટેનું શ્રેષ્ઠપર્વ!વરુણદેવ ધરતીને મળવા બેતાબ છે.શરૂશરૂમાં વરુણદેવ અમિછાંટણાઓને ધરતી પર છાંટીને ધરતીને રીજવવાની કોશિશ કરે છે.કયારેક ધરતી લાંબા સમય સુધી રીસાઇ જાય છે!પરિણામે છાંટણાઓને એકઠા કરીને નદીઓમાં ઠાલવે છે!પરિણામે નદીઓ કામાતૂર બની જાય છે.કુદરત અને મનુષ્યને બંનેને કામાતૂર બનાવતાં રસાયણૉ આ પ્રુથ્વિ પર વર્ષાઋતુમાં વરસે છે.પ્રેમ કરવામાં શરૂઆતની નાકામીને બહાનુ ન બનાવતાં,કારણકે વરસાદના દરેક પહેલા ટીપાને(બુંદ)ને ફના થવું પડે છે..
(ઓહ્!નયનતારા..નરેશ ડૉડીયા)
————————————————————————————————————–
કોઇના
ટાઇમટૅબલના ખાનામાં,
ગોઠવાઇ જવાના
પ્રયત્નમાં જ
હું
ફેંકાઇ ગઇ છું,
ટાઇમટેબલની બહાર..(પન્ના નાયક)
———————————————-
યુવાની ગઇ છતાં પણ એ જીવન-શણગાર લાગે છે,
કળી કરમાઇ ગઇ તોય ખૂશ્બૂદાર લાગે છે.
જીવનમાં એવા ઘા  માનવને કોઇ વાર લાગે છે,
બધું હોવા છતાં આખું જગત સુનકાર લાગે છે.
હવે દિલને જુદાઇ પ્રેમનો શણગાર લાગે છે,
તમારાથી વધું પ્યારો તમારો પ્યાર લાગે છે.
મોહબ્બતમા જીવનના સૌ પ્રસંગો છે જીવન જેવા,
મને પુરી કથા,પુરી કથાનો સાર લાગે છે.
કદી એવો ગુનો થાય છે મારી નિગાહોથી,
તમે આવી ગયાં હો  એમ કાંઇ વાર લાગે છે.
કરે છે કુચ સૌ અહીંયા વિસામા પર વિસામો લઇ,
મને તો સકળ સંસાર એક વણજાર લાગે છે.
એ ઓહો,એ વ્યથાઓ,એ જલન ને એ રૂદન દિલનું,
મને તો એ બધો આપનો ઉપકાર લાગે છે.
એ કોના રૂપને જોઇને ‘આસીમ’જોઉં છું જગમાં,
નજર જ્યાં પણ કરું છું ત્યાં રૂપનો અંબાર લાગે છે.
(આસીમ રાંદેરી)
 
4 ટિપ્પણીઓ

Posted by on ઓક્ટોબર 20, 2009 માં Uncategorized

 

 

 
6 ટિપ્પણીઓ

Posted by on ઓક્ટોબર 18, 2009 માં Uncategorized

 

પ્રેમ……”આઇ લવ યુ.”

પ્રેમ્.એટલે સાથીના મનની ભાષા સમજવાનો શબ્દ્કોષ્ છે.આ શબ્દકોષ્ બ્રેઇલ લિપિમાં લખાયેલો હોઇ છે.તેને વાંચવાં માટે અન્ધજનની જેમ આંખો બન્ધ કરી આંગળીના સ્પર્શ થી
વાંચી શકાય્ છે…પ્રેમ ,પવન્ અને પાણીને સતત વેહવાનો માર્ગ્ જોઇયે છે…..
( નરેશ ઙોઙીયા….ઑહ ! નયનતારા )

———————————————————————————————–

સારી કાયનાત મને તાન ચડાવે છે.એક અદ્ર્શ્ય શકિત મને ધક્કા મારે છે.પ્રેમ આંધળૉ છે,પ્રેમ પાગલ છે,પ્રેમમાં પડવા ઊમરનો બાધ નથી,પ્રેમ આવારા છે,પ્રેમમાં અફિણી નશો છે,પ્રેમમાં કેશુડાનો રંગ છે,પ્રેમમાં વતનની ભીની માટીની ખુશ્બુ છે,પ્રેમ વર્ષારાણીના આગમનનો છડીદાર છે,પ્રેમ પાનખરનો દુશ્મન છે,પ્રેમ વંસતનો વિહારી છે,પ્રેમ એ મેઘદૂત,શૃંગારસતક અને કામશાસ્ત્રનો રચયતા છે,પ્રેમ એ શીતલહરનો શાંતિદૂત છે….
(ઓહ!નયનતારા…નરેશ ડૉડીયા

——————————————————————————————–

પ્રેમ જ્યારે વેદનાની ચમક પહેરીને આવે છે ત્યારે તે ગજનાક ખાટ્ટૉમીઠો સંતોષ આપી જાય છે.(ચન્દ્રકાંત બક્ષી)

———————————————————————————————

પ્રેમને લિપિ,ભાષા,ધ્વનિ,સ્વર,જેવાં પરાવલંબનોની જરૂરત નથી..એ નિઃશબ્દ,અ-સ્વર હોઇ શકે છે…કદાચ..! “આઇ લવ યુ.” ન કહેવું પડે એને પ્રેમ કહેતાં હશે ! (ચન્દ્રકાંત બક્ષી)

———————————————————————————————-

પ્રેમની અદેખાય એવી ધારદાર હોય કે તે હેતુ વગર્ પણ કાપી નાખવાં પ્રેરાય છે.(ર.વ.દેસાઇ)
———————————————————————————————
પ્રેમમાં વેર હોય જ નહીં,આત્મભોગ હોય.સ્વાર્થની પાળ પ્રેમ આડે બંધાય જ નહીં.તેના ભરતી ઓટને માટે ઉદારતાનો વિશાળ પટ રાખવો પડે છે.સનમની બેવફાયના ગીતો લલકારતાં સૂફીઓ સનમને જ શોધવામાં જિવન કયાં નથી વિતાવતા? (ર.વ.દેસાઇ)
———————————————————————————————–
કોઇ પણ સંબધમાં એકાએક નિકટતા પામે ત્યારે તે સંબધમાં આવનારને પ્રથમ તો ભય પમાડે છે.પરંતુ એ ભયમાં પણ કોઇ એવું અજબનું આક ર્ષણ હોય છે કે થથરતાં થથરતાં પણ પ્રેમીઓ પરસ્પરને ચોટે છે.(ર.વ.દેસાઇ)
———————————————————————————————
પ્રેમભુખ્યું હ્ર્દય સહરાના રણ કરતા પણ વધારે તપ્ત રહેતું હોય છે.પરાયામાં પાતાપણુ નિહાળવાના ફાંફાં મારનાર,ભર્યા યૌવનની નિરર્થકતાં અનુભવતી સ્ત્રી દયાપાત્ર બની જાય છે.(ર.વ.દેસાઇ)
———————————————————————————————-
મેઘધનુષ્ય સરખો પ્રેમ કયાં કયાં ભાવની મેળવણીથી ઘડાયો હશે ? એમાં પૂજ્યભાવ છે,સમાનતા છે,અર્પણ છે,લાલસા છે,આંનદ અને બલિદાન છે,જિવનઆકાશને ભરી દેતું એ બહુરંગી પ્રેમતોરણ !! એના રંગ કોણ ઊકેલશે ? (ર.વ.દેસાઇ)
———————————————————————————————

પોતાની તરફ નજર પુરુષોના સારા અને ખોટા એવા વર્ગો સ્ત્રીઓ જલદીથી પાડી દે છે.તથાપી પોતાના તરફ બિલકુલ નજર કરે જ નહીં એવા પુરુષવર્ગને તે કદી ઇચ્છી શકતી નથી…(રમણલાલ વસંતલાલ દેસાઇ)

———————————————————————————————

 

ચાહતઃ-એટલે માનવીને તદ્દન પ્રાકૃતિક બનાવનાર,નિતાંત,નિરીમય,નિઃસીમ,હ્રદયને બીજાના હ્રદય સાથે તાલ મીલાવવા મજબૂર કરનારી,માનવિય જીવનની એક અલૌકિક ઘટના.જેમાં ઇશ્વરિય સામિપ્યનો અનુભવ છે.નિસર્ગની નમણીય નઝમ છે.ગુઢ રહસ્યમય સૂફિ બંદિશ છે..મનનાં મૃદંગ અને શરીરની સિતારની સંગીતમય જુગલબંધી છે..માનવીને જિવતેજીવ સ્વર્ગનો અનુભવ છે..ઇશ્વરના પૃથ્વિ પરના છેલ્લા બે ચમત્કાર-ચાહત અને સ્ત્રી…
(પ્રેમ મારો ઇશ્વર..નરેશ ડૉડીયા)
—————————————————————
વાંસળી જેવી સવાર ઉગેને મોરપીછ જેવી રાત,
મંદિરની બહાર મીરા-માધવ ઉજવે છે ઉત્સવ,
એક એક પળ જાણૅ અંનત માઝમરાત,
વાંસળી જેવી સવાર ઉગેને મોરપીછ જેવી રાત…..

 

 

 
Leave a comment

Posted by on ઓક્ટોબર 3, 2009 માં Uncategorized